چه کسانی کاندید مناسبی برای فیلر سینه نیستند؟

برش باید با دقت در ناحیه “Minimal Movement Zone” (ناحیه حداقل حرکت) طراحی شود؛ معمولاً در گودی کمر پشت و درست بالای خط موی شرمگاهی در جلو، تا در حالت ایستاده و نشسته کاملاً در امتداد خط لباس زیر قرار گیرد.

پوشیدن گن فشاری حداقل 12 هفته، پیاده‌روی آرام برای جلوگیری از لخته، خوابیدن به حالت نیمه‌نشسته، و مصرف دارو طبق دستور پزشک.

در افراد با چاقی شدید، بیماری‌های کنترل‌نشده، یا انتظارات غیرواقع‌بینانه، این روش مناسب نیست و باید روش‌های جایگزین بررسی شوند.

Augmentation-Mastopexy (لیفت همزمان با پروتز) زمانی ضروری است که میزان Ptosis اولیه متوسط تا شدید باشد. عدم انجام لیفت در این شرایط، منجر به Ptosis ثانویه (افتادگی مجدد) می‌شود؛ زیرا بافت نرم حمایت‌نشده قادر به تحمل وزن پروتز نخواهد بود.

افرادی که: • افتادگی پلک دارند • پوست اضافه پلک باعث خستگی یا کاهش دید شده • پف زیر چشم دارند • چهره‌شان همیشه خسته یا خواب‌آلود دیده می‌شود

از روش‌های لیپوساکشن کم‌فشار (Low-Pressure Liposuction) مانند PAL (Power-Assisted Liposuction) یا روش‌های دستی، برای حفظ ساختار سلول‌های چربی و آسیب کمتر به آن‌ها استفاده می‌شود. سرعت بالای دستگاه یا حرارت زیاد، بقای سلول‌ها را کاهش می‌دهد.

تزریق در لایه سطحی برای اصلاح عیوب کانتور و ایجاد پوست صاف‌تر کاربرد دارد، در حالی که تزریق در لایه عمیق‌تر، حجم اصلی و برجستگی را فراهم می‌کند. تزریق باید به صورت یکنواخت (در پاس‌های کوچک) در هردو لایه صورت گیرد.

• نخ لیفت • تزریق فیلر چانه • هایفوتراپی • تزریق چربی • لیپوماتیک غبغب (در کنار لیفت) نوع روش به میزان افتادگی بستگی دارد.

• بازگشت به فعالیت‌های سبک: ۷ تا ۱۰ روز • ورزش و فعالیت شدید: ۴ تا ۶ هفته بعد

شکم، پهلو، ران، بازو، کمر، غبغب و حتی نواحی ظریف مثل خط سوتین با تکنیک مناسب قابل درمان هستند.

پروتزها از سیلیکون پزشکی مقاوم ساخته می‌شوند، سفتی کنترل‌شده دارند و احتمال نشت یا پارگی بسیار کم است.

اگر سالم باشد و مشکلی مثل پارگی یا عفونت پیش نیاید، می‌تواند طی سال‌ها بدون تعویض باقی بماند.