چه کسانی کاندید مناسبی برای فیلر سینه نیستند؟

نکروز (مرگ بافت) به دلیل کاهش خون‌رسانی (Ischemia) در لبه‌های فلپ، به ویژه در بیماران سیگاری یا دیابتی، رخ می‌دهد. این ناحیه به تدریج سیاه شده و نیاز به مدیریت موضعی زخم یا دبریدمان جراحی دارد.

مانند هر جراحی، احتمال عوارضی مانند تورم، درد یا عفونت وجود دارد که با مراقبت صحیح قابل‌کنترل است.

به دلیل زمان طولانی عمل و نیاز به تغییر پوزیشن بیمار، خطر VTE بسیار بالاست. پروتکل‌ها شامل استفاده مداوم از جوراب‌های فشاری، دستگاه‌های فشار متناوب پنوماتیک (SCDs)، و در صورت لزوم، داروهای ضدانعقاد (مانند هپارین با دوز پایین) است.

ابدومینوپلاستی کامل کل ناحیه شکم را بازطراحی می‌کند؛ شامل ترمیم عضلات، برداشت پوست اضافی و اصلاح موقعیت ناف. در مقابل، مینی ابدومینوپلاستی تنها بخش زیر ناف را با برش کوتاه‌تر و بدون تغییر ناف اصلاح می‌کند.

تکنیک Dual Plane (بالای پروتز زیر عضله و پایین آن زیر غده) با آزاد کردن بخش‌های تحتانی عضله سینه بزرگ، جابه‌جایی شدید پروتز (Dynamic Animation Deformity) در زمان انقباض عضله را به شدت کاهش می‌دهد و در عین حال به پروتز اجازه می‌دهد تا افت طبیعی‌تری داشته باشد.

• استفاده از کمپرس سرد ۲۴ ساعت اول • جلوگیری از خم شدن و فعالیت سنگین • عدم مالش چشم • استفاده از قطره و پماد تجویز شده • خوابیدن با دو بالش زیر سر

• عدم ماساژ ناحیه • پرهیز از خوابیدن روی صورت • عدم مصرف الکل و ورزش سنگین تا ۲۴ ساعت • کمپرس سرد در صورت نیاز

ماندگاری بسته به نوع فیلر و متابولیسم بدن بین ۱۲ تا ۲۴ ماه است. در تکنیک‌های لایه‌ای، ماندگاری معمولاً بیشتر و یکنواخت‌تر خواهد بود.

بر روی لایه‌های عمقی نگهدارنده صورت.

بله، سلول‌های چربی خارج‌شده به‌طور دائمی حذف می‌شوند. با این حال، افزایش وزن قابل توجه می‌تواند باعث بزرگ شدن سلول‌های چربی باقی‌مانده شود.

ابدومینوپلاستی بر پوست اضافه و ساختار عضلات تمرکز دارد، در حالی که لیپوماتیک فقط چربی‌های اضافه را خارج می‌کند. بسیاری از بیماران از ترکیب «ابدولیپو» برای نتیجه بهتر استفاده می‌کنند.

بلافاصله حجم دیده می‌شود اما نتیجه واقعی بعد از کاهش تورم یعنی حدود ۷–۱۰ روز مشخص می‌شود.