تفاوت بین تزریق چربی به لایه زیرپوستی سطحی (Superficial Subcutaneous) و لایه زیرپوستی عمیق (Deep Subcutaneous) در نتیجه کانتورینگ و بقای چربی چیست؟

پروتکل‌های پیشرفته شامل ترکیبی از بلوک‌های عصبی (TAP Block یا PECS Block) حین جراحی، داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDs) و داروهای ضد درد خفیف است تا از استفاده از مسکن‌های افیونی قوی به حداقل رسیده و ریکاوری سریع‌تر شود.

تزریق چربی به Hip Dips یا ناحیه تروکانتریک (Trochanteric Area) برای اصلاح کانتور است. چربی در این بخش باید با دقت زیاد و در لایه زیرپوستی سطحی تزریق شود تا پیوستگی لازم با سایر بخش‌های باسن ایجاد شده و از ناهنجاری‌ها جلوگیری شود.

متاسفانه این کار امکان‌پذیر نیست. چربی مثل هر بافت دیگه‌ای از بدن، حاوی سلول‌های زنده‌ست که دارای DNA و سیستم ایمنی منحصربه‌فرد خودشونه. اگه چربی از بدن شخص دیگه به شما تزریق بشه، بدن شما اون رو به عنوان بافت بیگانه شناسایی می‌کنه و بهش حمله می‌کنه (پس زدن پیوند). در نتیجه، اون چربی از […]

بیمار باید حداقل ۲ تا ۴ هفته از نشستن مستقیم روی ناحیه تزریق‌شده خودداری کند. در زمان نشستن، باید از بالش BBL استفاده شود تا وزن بدن به ران‌ها منتقل شود و بقای چربی تزریق شده به حداکثر برسد.

سانتریفیوژ کنترل‌شده (سرعت و زمان مشخص) ضروری است تا روغن و مایعات اضافی جدا شوند. با این حال، سانتریفیوژ بیش از حد می‌تواند به سلول‌ها آسیب بزند. جراحان سعی می‌کنند ECM را که شامل فاکتورهای رشد است، برای حمایت از پیوند حفظ کنند.

بله، سونوگرافی یک ابزار ایمنی پیشرفته است که به جراح اجازه می‌دهد تا در زمان واقعی، موقعیت کانولا (بالای فاسیای عضله) و الگوهای تزریق را تأیید کند. این روش به شدت ریسک آسیب به عروق عمقی و آمبولی چربی (Fat Embolism) را کاهش می‌دهد.

در حالت طبیعی خیر، چربی تزریق‌شده گلوله‌گلوله نمیشه — اگر: ✅ به‌صورت اصولی و در لایه‌ی درست تزریق شده باشه، ✅ حجم تزریق‌شده بیش از ظرفیت بافت نباشه، ✅ و بعد از تزریق مراقبت‌های اولیه (فشار ندادن، گرما ندیدن، ماساژ ندادن) رعایت بشن ما با استفاده از تزریق میکروفت (Micro‑Fat Grafting) و کانولاهای ظریف Teal‑Signature […]

حجم بلافاصله پس از عمل شامل چربی تزریقی و تورم است. تثبیت نهایی حجم، پس از ۶ تا ۹ ماه رخ می‌دهد؛ زمانی که تورم کاملاً از بین رفته و چربی‌هایی که بقا نیافته‌اند جذب شده باشند.

از روش‌های لیپوساکشن کم‌فشار (Low-Pressure Liposuction) مانند PAL (Power-Assisted Liposuction) یا روش‌های دستی، برای حفظ ساختار سلول‌های چربی و آسیب کمتر به آن‌ها استفاده می‌شود. سرعت بالای دستگاه یا حرارت زیاد، بقای سلول‌ها را کاهش می‌دهد.

بله، افزایش وزن باعث حجیم شدن چربی‌های پیوندی شده و کاهش وزن منجر به کوچک شدن آن‌ها می‌شود. حفظ وزن ثابت در محدوده ۱۰ پوند (حدود ۴.۵ کیلوگرم) برای حفظ نتایج مطلوب بلندمدت حیاتی است.

گارمنت در ناحیه لیپوساکشن‌شده (دهنده) برای کاهش تورم، کاهش ریسک سروما و انقباض پوست ضروری است. اما در ناحیه باسن (گیرنده)، هدف جراح ایجاد فشاری سبک برای کاهش تورم بدون فشرده‌سازی چربی تزریق‌شده است.

استاندارد طلایی، تزریق فقط در لایه زیرپوستی (Subcutaneous Layer) و ممنوعیت مطلق تزریق در یا زیر فاسیای عضلانی است. استفاده از کانولای بزرگ (قطر ۳ تا ۴ میلی‌متر)، کند و آهسته بودن تزریق و حرکت رفت و برگشتی مداوم کانولا، ایمنی را تضمین می‌کند.