چه نوع فیلری برای سینه استفاده می‌شود؟

علاوه بر لیفت مکانیکی، می‌توان از تزریق چربی (Fat Grafting) همزمان (BBL) به نواحی باسن و Hip Dips استفاده کرد. همچنین، جراح می‌تواند چربی برداشته شده را برای بهبود کانتور و برجستگی به نواحی خاص پیوند بزند.

ماندگاری معمولاً بین ۱۲ تا ۱۸ ماه است و به نوع فیلر، سبک زندگی و متابولیسم بدن بستگی دارد.

Overfill (که اغلب در مورد پروتزهای سالین مطرح است) یا انتخاب پروتز با حجم بیش از حد (نسبت به بافت موجود)، باعث تنش بیش از اندازه روی پوست می‌شود. پیامد این امر، نمایان شدن لبه‌های پروتز (Palpability) و چین‌وچروک‌های پوستی (Rippling) به‌ویژه در بیماران با بافت چربی کم است.

معمولاً ۲۴ تا ۴۸ ساعت تورم خفیف وجود دارد. فعالیت عادی: همان روز ورزش سنگین: ۳ تا ۵ روز بعد

افراد با چاقی مفرط، شلی شدید پوست (در اثر زایمان)، بیماری‌های کنترل‌نشده مانند دیابت پیشرفته یا مشکلات انعقادی کاندیدای مناسب لیپوماتیک نیستند.

در صورت انجام توسط پزشک غیرمتخصص، خطراتی مثل: انسداد عروقی عدم تقارن جابجایی فیلر ممکن است رخ دهد. در کلینیک‌های تخصصی، این ریسک‌ها حداقلی هستند.

در اغلب موارد با بی‌حسی موضعی به روش Tumescent انجام می‌شود. در صورت نیاز، سدیشن سبک نیز قابل استفاده است.

به وسعت افتادگی، نوع لیفت، تکنیک جراحی و کلینیک بستگی دارد. هزینه دقیق بعد از معاینه مشخص می‌شود.

سوءتغذیه یا کمبود پروتئین (Hypoproteinemia) به‌طور مستقیم روند ترمیم کلاژن را کند می‌کند. این امر خطر باز شدن لبه‌های زخم (Dehiscence)، تأخیر در بهبود و افزایش نرخ عفونت را به شدت بالا می‌برد و ارزیابی پیش از عمل حیاتی است.

به دلیل استفاده از بی‌حسی موضعی، ناراحتی بسیار خفیف و قابل تحمل خواهد بود.

از تکنیک‌های بخیه عمقی و لایه‌ای، که به فاسیای اسکارپا (Scarpa’s Fascia) یا فاسیای عمقی‌تر متصل می‌شوند، استفاده می‌گردد. این بخیه‌ها بار کششی اصلی را تحمل کرده و اجازه می‌دهند ترمیم درم و اپیدرم (لایه سطحی) بدون تنش انجام شود.

بیشتر تورم طی ۲ هفته فروکش می‌کند؛ نتیجه حقیقی پس از ۳ تا ۶ ماه نمایان می‌شود