چه زمانی نتیجه نهایی قابل مشاهده است؟

پروتز یک روش دائمی و مناسب افراد لاغر است. تزریق چربی (BBL) حجم طبیعی‌تری می‌دهد اما ماندگاری آن به بدن فرد بستگی دارد و ممکن است نیاز به ترمیم داشته باشد.

اغلب بیماران بین ۳۰ تا ۶۰ سال هستند، اما در صورتی که افتادگی پلک ارثی باشد در سنین پایین‌تر هم قابل انجام است.

• جراحی اندوسکوپیک: ۷ تا ۱۰ سال • نخ: ۱ تا ۱.۵ سال • هایفو: ۶ تا ۹ ماه • بوتاکس: ۳ تا ۶ ماه

ADM (ماتریس درمال غیر سلولی، حاصل از بافت پوست) به عنوان یک داربست بیولوژیک استفاده می‌شود. این بافت در زیر سینه، پاکت جراحی را تقویت کرده، از بافت نرم موجود حمایت می‌کند و از جابه‌جایی پروتز به سمت پایین (Inferior Displacement) جلوگیری می‌نماید.

در روش‌های موقت مانند بوتاکس، نخ و هایفو، اثر به مرور برمی‌گردد. در جراحی اندوسکوپیک ماندگاری طولانی‌تر است ولی روند طبیعی پیری در طول سال‌ها ادامه دارد.

فیلر دست با جبران کاهش حجم، ظاهر لاغر، چروک و نمای بیش از حد رگ‌ها و تاندون‌ها را به‌طور طبیعی اصلاح می‌کند.

ماموپلاستی شامل انواع افزایشی، کاهشی و لیفت سینه است که انتخاب آن به شرایط فرد بستگی دارد.

ماندگاری فیلر بادی به عوامل مختلفی بستگی دارد، از جمله نوع فیلر استفاده‌شده، ناحیه تزریق، متابولیسم بدن فرد و سبک زندگی او. به‌طور میانگین، ماندگاری این فیلرها بین ۱۲ تا ۱۸ ماه است.
 با این حال، در برخی موارد ممکن است نیاز به ترمیم یا تزریق مجدد پس از ۶ تا ۹ ماه احساس شود.

پارگی خاموش (بدون علامت بالینی) یک وضعیت اضطراری نیست، اما نیاز به برنامه‌ریزی برای تعویض دارد. MRI با وضوح بالا (High-Resolution MRI) روش تشخیصی استاندارد طلایی است و می‌تواند نشانه‌های ظریفی مانند “Linguini Sign” (پوسته‌های جمع‌شده پروتز) را تشخیص دهد.

دوره اولیه نقاهت معمولاً چند هفته است و بهبود کامل به‌تدریج طی چند ماه اتفاق می‌افتد.

لیفت صورت عمدتاً بر بازگرداندن جوانی و حجم از دست رفته چهره تمرکز دارد، در حالی که لیفت بدن بر اصلاح افتادگی پوست ناشی از کاهش وزن شدید و بهبود کانتور کلی بدن متمرکز است و هر یک نیازمند تکنیک‌های اختصاصی هستند.

لیپو ران چربی را حذف می‌کند، اما لیفت ران برای برداشتن پوست اضافه و افتاده استفاده می‌شود؛ گاهی این دو روش با هم ترکیب می‌شوند.