چه عواملی بر نرخ جذب مجدد (Reabsorption Rate) چربی پس از BBL تأثیر می‌گذارند و جراح چگونه آن را به حداقل می‌رساند؟

بله، افزایش وزن باعث حجیم شدن چربی‌های پیوندی شده و کاهش وزن منجر به کوچک شدن آن‌ها می‌شود. حفظ وزن ثابت در محدوده ۱۰ پوند (حدود ۴.۵ کیلوگرم) برای حفظ نتایج مطلوب بلندمدت حیاتی است.

جراحی ثانویه تنها پس از تثبیت کامل نتایج اولیه (حداقل ۶ تا ۱۲ ماه پس از جراحی اول) توصیه می‌شود. این امر شامل اصلاح عدم تقارن‌های جزئی یا افزایش حجم بیشتر است که در صورت جذب بیش از حد چربی رخ داده باشد.

تزریق چربی به Hip Dips یا ناحیه تروکانتریک (Trochanteric Area) برای اصلاح کانتور است. چربی در این بخش باید با دقت زیاد و در لایه زیرپوستی سطحی تزریق شود تا پیوستگی لازم با سایر بخش‌های باسن ایجاد شده و از ناهنجاری‌ها جلوگیری شود.

استاندارد طلایی، تزریق فقط در لایه زیرپوستی (Subcutaneous Layer) و ممنوعیت مطلق تزریق در یا زیر فاسیای عضلانی است. استفاده از کانولای بزرگ (قطر ۳ تا ۴ میلی‌متر)، کند و آهسته بودن تزریق و حرکت رفت و برگشتی مداوم کانولا، ایمنی را تضمین می‌کند.

سانتریفیوژ کنترل‌شده (سرعت و زمان مشخص) ضروری است تا روغن و مایعات اضافی جدا شوند. با این حال، سانتریفیوژ بیش از حد می‌تواند به سلول‌ها آسیب بزند. جراحان سعی می‌کنند ECM را که شامل فاکتورهای رشد است، برای حمایت از پیوند حفظ کنند.

هیچ حجم ایمن مطلق ثابتی وجود ندارد، اما جراحان متبحر حجم تزریق را به ظرفیت بافت نرم و پوشش پوست محدود می‌کنند. Mega BBL (تزریق حجم‌های بسیار بالا) خطرناک است، زیرا با افزایش فشار داخلی، احتمال آمبولی و نکروز چربی (مرگ بافت) را بالا می‌برد.

بیمار باید حداقل ۲ تا ۴ هفته از نشستن مستقیم روی ناحیه تزریق‌شده خودداری کند. در زمان نشستن، باید از بالش BBL استفاده شود تا وزن بدن به ران‌ها منتقل شود و بقای چربی تزریق شده به حداکثر برسد.

متاسفانه این کار امکان‌پذیر نیست. چربی مثل هر بافت دیگه‌ای از بدن، حاوی سلول‌های زنده‌ست که دارای DNA و سیستم ایمنی منحصربه‌فرد خودشونه. اگه چربی از بدن شخص دیگه به شما تزریق بشه، بدن شما اون رو به عنوان بافت بیگانه شناسایی می‌کنه و بهش حمله می‌کنه (پس زدن پیوند). در نتیجه، اون چربی از […]

بله، سونوگرافی یک ابزار ایمنی پیشرفته است که به جراح اجازه می‌دهد تا در زمان واقعی، موقعیت کانولا (بالای فاسیای عضله) و الگوهای تزریق را تأیید کند. این روش به شدت ریسک آسیب به عروق عمقی و آمبولی چربی (Fat Embolism) را کاهش می‌دهد.

گارمنت در ناحیه لیپوساکشن‌شده (دهنده) برای کاهش تورم، کاهش ریسک سروما و انقباض پوست ضروری است. اما در ناحیه باسن (گیرنده)، هدف جراح ایجاد فشاری سبک برای کاهش تورم بدون فشرده‌سازی چربی تزریق‌شده است.

لیپوساکشن High-Definition (HD Liposuction) در نواحی جانبی (Flanks)، کمر و بالای باسن، صرفاً برای تأمین چربی نیست، بلکه برای کانتورینگ (Contouring) و به حداقل رساندن انتقال بین کمر و باسن است. این کانتورینگ شدید، برجستگی باسن را به صورت بصری تقویت می‌کند.

حجم بلافاصله پس از عمل شامل چربی تزریقی و تورم است. تثبیت نهایی حجم، پس از ۶ تا ۹ ماه رخ می‌دهد؛ زمانی که تورم کاملاً از بین رفته و چربی‌هایی که بقا نیافته‌اند جذب شده باشند.