آیا لیفت بدن می‌تواند به طور کامل استریا (Striae) یا ترک‌های پوستی ناشی از بارداری یا کاهش وزن را از بین ببرد؟

سوءتغذیه یا کمبود پروتئین (Hypoproteinemia) به‌طور مستقیم روند ترمیم کلاژن را کند می‌کند. این امر خطر باز شدن لبه‌های زخم (Dehiscence)، تأخیر در بهبود و افزایش نرخ عفونت را به شدت بالا می‌برد و ارزیابی پیش از عمل حیاتی است.

لیپوساکشن با تکنیک‌های لایه‌بندی فلپ، نقش حیاتی در نازک کردن یکنواخت فلپ پوستی ایفا می‌کند. هدف اصلی، بهبود کانتور و تسهیل جابه‌جایی و بستن فلپ‌ها با حداقل تنش، نه صرفاً برداشتن چربی‌های باقیمانده است.

به دلیل وسعت بسیار زیاد ناحیه دکولمان (Dissection Area) و آسیب گسترده به عروق لنفاوی. درن‌ها معمولاً تا زمانی که حجم مایع خروجی در ۲۴ ساعت به طور مداوم زیر ۳۰ سی‌سی باشد، باقی می‌مانند تا ریسک تشکیل سروما به حداقل برسد.

این عمل با کشیدن فلپ شکمی به سمت پایین و تثبیت آن به فاسیای عضلات شکمی (Rectus Sheath) همراه با برداشتن بخشی از چربی زیرین انجام می‌شود تا تنش بر ناحیه شرمگاهی اعمال شده و افتادگی آن اصلاح گردد.

پس از بهبود اولیه، درمان‌های طولانی‌مدت شامل استفاده از ورقه‌های سیلیکونی (Silicone Sheeting)، ماساژ اسکار و در صورت نیاز، درمان‌های تخصصی مانند لیزر یا تزریق کورتیکواستروئید برای جلوگیری از هایپرتروفی یا کلوئید است.

جلوگیری از Dog Ears نیاز به برنامه‌ریزی دقیق برش و توزیع متقارن تنش دارد. گاهی اوقات نیاز است برش به صورت Tapered (مخروطی) یا با یک امتداد کوچک جانبی (Lateral Extension) بسته شود تا ضخامت بافت در دو انتهای زخم همسان شود.

علاوه بر لیفت مکانیکی، می‌توان از تزریق چربی (Fat Grafting) همزمان (BBL) به نواحی باسن و Hip Dips استفاده کرد. همچنین، جراح می‌تواند چربی برداشته شده را برای بهبود کانتور و برجستگی به نواحی خاص پیوند بزند.

از تکنیک‌های بخیه عمقی و لایه‌ای، که به فاسیای اسکارپا (Scarpa’s Fascia) یا فاسیای عمقی‌تر متصل می‌شوند، استفاده می‌گردد. این بخیه‌ها بار کششی اصلی را تحمل کرده و اجازه می‌دهند ترمیم درم و اپیدرم (لایه سطحی) بدون تنش انجام شود.

در بیماران با چاقی مفرط سابقه دار یا با BMI بالا، عمل ممکن است به دلایل ایمنی (زمان طولانی جراحی و خطر DVT) به دو مرحله (لیفت تحتانی و لیفت فوقانی) با فاصله چند ماه تقسیم شود. اما در افراد واجد شرایط، انجام یکجا (Prone و سپس Supine) ارجح است.

نکروز (مرگ بافت) به دلیل کاهش خون‌رسانی (Ischemia) در لبه‌های فلپ، به ویژه در بیماران سیگاری یا دیابتی، رخ می‌دهد. این ناحیه به تدریج سیاه شده و نیاز به مدیریت موضعی زخم یا دبریدمان جراحی دارد.

برداشتن پوست اضافه از ناحیه کمربند پشتی (پشت و پهلوها) یک نیروی کششی (Vector) فوقانی و عمودی ایجاد می‌کند. این کشش، باعث لیفت بافت‌های افتاده باسن و سفت شدن پوست شل ران‌های جانبی می‌شود.

برش باید با دقت در ناحیه “Minimal Movement Zone” (ناحیه حداقل حرکت) طراحی شود؛ معمولاً در گودی کمر پشت و درست بالای خط موی شرمگاهی در جلو، تا در حالت ایستاده و نشسته کاملاً در امتداد خط لباس زیر قرار گیرد.