آیا مرحله سانتریفیوژ (Centrifugation) به چربی آسیب می‌زند؟ و چگونه می‌توان ماتریس خارج سلولی (Extracellular Matrix – ECM) را برای پیوند بهتر حفظ کرد؟

لیپوساکشن High-Definition (HD Liposuction) در نواحی جانبی (Flanks)، کمر و بالای باسن، صرفاً برای تأمین چربی نیست، بلکه برای کانتورینگ (Contouring) و به حداقل رساندن انتقال بین کمر و باسن است. این کانتورینگ شدید، برجستگی باسن را به صورت بصری تقویت می‌کند.

در حالت طبیعی خیر، چربی تزریق‌شده گلوله‌گلوله نمیشه — اگر: ✅ به‌صورت اصولی و در لایه‌ی درست تزریق شده باشه، ✅ حجم تزریق‌شده بیش از ظرفیت بافت نباشه، ✅ و بعد از تزریق مراقبت‌های اولیه (فشار ندادن، گرما ندیدن، ماساژ ندادن) رعایت بشن ما با استفاده از تزریق میکروفت (Micro‑Fat Grafting) و کانولاهای ظریف Teal‑Signature […]

بله، افزایش وزن باعث حجیم شدن چربی‌های پیوندی شده و کاهش وزن منجر به کوچک شدن آن‌ها می‌شود. حفظ وزن ثابت در محدوده ۱۰ پوند (حدود ۴.۵ کیلوگرم) برای حفظ نتایج مطلوب بلندمدت حیاتی است.

بیمار باید حداقل ۲ تا ۴ هفته از نشستن مستقیم روی ناحیه تزریق‌شده خودداری کند. در زمان نشستن، باید از بالش BBL استفاده شود تا وزن بدن به ران‌ها منتقل شود و بقای چربی تزریق شده به حداکثر برسد.

استاندارد طلایی، تزریق فقط در لایه زیرپوستی (Subcutaneous Layer) و ممنوعیت مطلق تزریق در یا زیر فاسیای عضلانی است. استفاده از کانولای بزرگ (قطر ۳ تا ۴ میلی‌متر)، کند و آهسته بودن تزریق و حرکت رفت و برگشتی مداوم کانولا، ایمنی را تضمین می‌کند.

حجم بلافاصله پس از عمل شامل چربی تزریقی و تورم است. تثبیت نهایی حجم، پس از ۶ تا ۹ ماه رخ می‌دهد؛ زمانی که تورم کاملاً از بین رفته و چربی‌هایی که بقا نیافته‌اند جذب شده باشند.

پروتکل‌های پیشرفته شامل ترکیبی از بلوک‌های عصبی (TAP Block یا PECS Block) حین جراحی، داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDs) و داروهای ضد درد خفیف است تا از استفاده از مسکن‌های افیونی قوی به حداقل رسیده و ریکاوری سریع‌تر شود.

از روش‌های لیپوساکشن کم‌فشار (Low-Pressure Liposuction) مانند PAL (Power-Assisted Liposuction) یا روش‌های دستی، برای حفظ ساختار سلول‌های چربی و آسیب کمتر به آن‌ها استفاده می‌شود. سرعت بالای دستگاه یا حرارت زیاد، بقای سلول‌ها را کاهش می‌دهد.

گارمنت در ناحیه لیپوساکشن‌شده (دهنده) برای کاهش تورم، کاهش ریسک سروما و انقباض پوست ضروری است. اما در ناحیه باسن (گیرنده)، هدف جراح ایجاد فشاری سبک برای کاهش تورم بدون فشرده‌سازی چربی تزریق‌شده است.

جراحی ثانویه تنها پس از تثبیت کامل نتایج اولیه (حداقل ۶ تا ۱۲ ماه پس از جراحی اول) توصیه می‌شود. این امر شامل اصلاح عدم تقارن‌های جزئی یا افزایش حجم بیشتر است که در صورت جذب بیش از حد چربی رخ داده باشد.

تزریق در لایه سطحی برای اصلاح عیوب کانتور و ایجاد پوست صاف‌تر کاربرد دارد، در حالی که تزریق در لایه عمیق‌تر، حجم اصلی و برجستگی را فراهم می‌کند. تزریق باید به صورت یکنواخت (در پاس‌های کوچک) در هردو لایه صورت گیرد.

تزریق چربی به Hip Dips یا ناحیه تروکانتریک (Trochanteric Area) برای اصلاح کانتور است. چربی در این بخش باید با دقت زیاد و در لایه زیرپوستی سطحی تزریق شود تا پیوستگی لازم با سایر بخش‌های باسن ایجاد شده و از ناهنجاری‌ها جلوگیری شود.