تفاوت بین تزریق چربی به لایه زیرپوستی سطحی (Superficial Subcutaneous) و لایه زیرپوستی عمیق (Deep Subcutaneous) در نتیجه کانتورینگ و بقای چربی چیست؟

بله، سونوگرافی یک ابزار ایمنی پیشرفته است که به جراح اجازه می‌دهد تا در زمان واقعی، موقعیت کانولا (بالای فاسیای عضله) و الگوهای تزریق را تأیید کند. این روش به شدت ریسک آسیب به عروق عمقی و آمبولی چربی (Fat Embolism) را کاهش می‌دهد.

استاندارد طلایی، تزریق فقط در لایه زیرپوستی (Subcutaneous Layer) و ممنوعیت مطلق تزریق در یا زیر فاسیای عضلانی است. استفاده از کانولای بزرگ (قطر ۳ تا ۴ میلی‌متر)، کند و آهسته بودن تزریق و حرکت رفت و برگشتی مداوم کانولا، ایمنی را تضمین می‌کند.

بیمار باید حداقل ۲ تا ۴ هفته از نشستن مستقیم روی ناحیه تزریق‌شده خودداری کند. در زمان نشستن، باید از بالش BBL استفاده شود تا وزن بدن به ران‌ها منتقل شود و بقای چربی تزریق شده به حداکثر برسد.

تزریق چربی به Hip Dips یا ناحیه تروکانتریک (Trochanteric Area) برای اصلاح کانتور است. چربی در این بخش باید با دقت زیاد و در لایه زیرپوستی سطحی تزریق شود تا پیوستگی لازم با سایر بخش‌های باسن ایجاد شده و از ناهنجاری‌ها جلوگیری شود.

نرخ جذب مجدد (معمولاً ۲۰ تا ۵۰ درصد) به تکنیک جراحی (مثلاً حجم تزریق در هر پاس)، کیفیت چربی و ثبات وزن بیمار بستگی دارد. جراحان با استفاده از تزریق در لایه‌های مختلف و جلوگیری از تزریق توده‌ای، بقای چربی را بهینه‌سازی می‌کنند.

گارمنت در ناحیه لیپوساکشن‌شده (دهنده) برای کاهش تورم، کاهش ریسک سروما و انقباض پوست ضروری است. اما در ناحیه باسن (گیرنده)، هدف جراح ایجاد فشاری سبک برای کاهش تورم بدون فشرده‌سازی چربی تزریق‌شده است.

بله، اما نه بلافاصله. پس از تزریق چربی به باسن باید حداقل ۳ تا ۶ ماه صبر کرد تا چربی تثبیت شود، سپس در صورت نیاز می‌توان برای اصلاح فرم یا حجم‌دهی جزئی از فیلر بادی استفاده کرد. این کار فقط بعد از بررسی و تأیید پزشک متخصص انجام می‌شود.

از روش‌های لیپوساکشن کم‌فشار (Low-Pressure Liposuction) مانند PAL (Power-Assisted Liposuction) یا روش‌های دستی، برای حفظ ساختار سلول‌های چربی و آسیب کمتر به آن‌ها استفاده می‌شود. سرعت بالای دستگاه یا حرارت زیاد، بقای سلول‌ها را کاهش می‌دهد.

لیپوساکشن High-Definition (HD Liposuction) در نواحی جانبی (Flanks)، کمر و بالای باسن، صرفاً برای تأمین چربی نیست، بلکه برای کانتورینگ (Contouring) و به حداقل رساندن انتقال بین کمر و باسن است. این کانتورینگ شدید، برجستگی باسن را به صورت بصری تقویت می‌کند.

پروتکل‌های پیشرفته شامل ترکیبی از بلوک‌های عصبی (TAP Block یا PECS Block) حین جراحی، داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDs) و داروهای ضد درد خفیف است تا از استفاده از مسکن‌های افیونی قوی به حداقل رسیده و ریکاوری سریع‌تر شود.

در عمل BBL واقعی، چربی از نواحی مثل شکم، پهلو یا ران با لیپوماتیک استخراج و به باسن تزریق میشه (Fat Transfer). وقتی بیمار BMI زیر ۲۰ یا چربی کمتر از ۱.۵ لیتر قابل برداشت داره، تزریق چربی: ماندگار نمیشه، ممکنه جذب سریع اتفاق بیفته، یا اصلاً حجم کافی برای فرم‌دهی وجود نداشته باشه. پروتز باسن (Gluteal Implants) 🩵 بهترین انتخاب برای […]

سانتریفیوژ کنترل‌شده (سرعت و زمان مشخص) ضروری است تا روغن و مایعات اضافی جدا شوند. با این حال، سانتریفیوژ بیش از حد می‌تواند به سلول‌ها آسیب بزند. جراحان سعی می‌کنند ECM را که شامل فاکتورهای رشد است، برای حمایت از پیوند حفظ کنند.