روش استاندارد جراحی برای جلوگیری از تزریق چربی به داخل وریدهای گلوتئال (Gluteal Veins) که عامل اصلی آمبولی چربی است، چیست؟

بله، سونوگرافی یک ابزار ایمنی پیشرفته است که به جراح اجازه می‌دهد تا در زمان واقعی، موقعیت کانولا (بالای فاسیای عضله) و الگوهای تزریق را تأیید کند. این روش به شدت ریسک آسیب به عروق عمقی و آمبولی چربی (Fat Embolism) را کاهش می‌دهد.

سانتریفیوژ کنترل‌شده (سرعت و زمان مشخص) ضروری است تا روغن و مایعات اضافی جدا شوند. با این حال، سانتریفیوژ بیش از حد می‌تواند به سلول‌ها آسیب بزند. جراحان سعی می‌کنند ECM را که شامل فاکتورهای رشد است، برای حمایت از پیوند حفظ کنند.

پروتکل‌های پیشرفته شامل ترکیبی از بلوک‌های عصبی (TAP Block یا PECS Block) حین جراحی، داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDs) و داروهای ضد درد خفیف است تا از استفاده از مسکن‌های افیونی قوی به حداقل رسیده و ریکاوری سریع‌تر شود.

لیپوساکشن High-Definition (HD Liposuction) در نواحی جانبی (Flanks)، کمر و بالای باسن، صرفاً برای تأمین چربی نیست، بلکه برای کانتورینگ (Contouring) و به حداقل رساندن انتقال بین کمر و باسن است. این کانتورینگ شدید، برجستگی باسن را به صورت بصری تقویت می‌کند.

متاسفانه این کار امکان‌پذیر نیست. چربی مثل هر بافت دیگه‌ای از بدن، حاوی سلول‌های زنده‌ست که دارای DNA و سیستم ایمنی منحصربه‌فرد خودشونه. اگه چربی از بدن شخص دیگه به شما تزریق بشه، بدن شما اون رو به عنوان بافت بیگانه شناسایی می‌کنه و بهش حمله می‌کنه (پس زدن پیوند). در نتیجه، اون چربی از […]

در عمل BBL واقعی، چربی از نواحی مثل شکم، پهلو یا ران با لیپوماتیک استخراج و به باسن تزریق میشه (Fat Transfer). وقتی بیمار BMI زیر ۲۰ یا چربی کمتر از ۱.۵ لیتر قابل برداشت داره، تزریق چربی: ماندگار نمیشه، ممکنه جذب سریع اتفاق بیفته، یا اصلاً حجم کافی برای فرم‌دهی وجود نداشته باشه. پروتز باسن (Gluteal Implants) 🩵 بهترین انتخاب برای […]

گارمنت در ناحیه لیپوساکشن‌شده (دهنده) برای کاهش تورم، کاهش ریسک سروما و انقباض پوست ضروری است. اما در ناحیه باسن (گیرنده)، هدف جراح ایجاد فشاری سبک برای کاهش تورم بدون فشرده‌سازی چربی تزریق‌شده است.

تزریق چربی به Hip Dips یا ناحیه تروکانتریک (Trochanteric Area) برای اصلاح کانتور است. چربی در این بخش باید با دقت زیاد و در لایه زیرپوستی سطحی تزریق شود تا پیوستگی لازم با سایر بخش‌های باسن ایجاد شده و از ناهنجاری‌ها جلوگیری شود.

تزریق در لایه سطحی برای اصلاح عیوب کانتور و ایجاد پوست صاف‌تر کاربرد دارد، در حالی که تزریق در لایه عمیق‌تر، حجم اصلی و برجستگی را فراهم می‌کند. تزریق باید به صورت یکنواخت (در پاس‌های کوچک) در هردو لایه صورت گیرد.

از روش‌های لیپوساکشن کم‌فشار (Low-Pressure Liposuction) مانند PAL (Power-Assisted Liposuction) یا روش‌های دستی، برای حفظ ساختار سلول‌های چربی و آسیب کمتر به آن‌ها استفاده می‌شود. سرعت بالای دستگاه یا حرارت زیاد، بقای سلول‌ها را کاهش می‌دهد.

جراحی ثانویه تنها پس از تثبیت کامل نتایج اولیه (حداقل ۶ تا ۱۲ ماه پس از جراحی اول) توصیه می‌شود. این امر شامل اصلاح عدم تقارن‌های جزئی یا افزایش حجم بیشتر است که در صورت جذب بیش از حد چربی رخ داده باشد.

هیچ حجم ایمن مطلق ثابتی وجود ندارد، اما جراحان متبحر حجم تزریق را به ظرفیت بافت نرم و پوشش پوست محدود می‌کنند. Mega BBL (تزریق حجم‌های بسیار بالا) خطرناک است، زیرا با افزایش فشار داخلی، احتمال آمبولی و نکروز چربی (مرگ بافت) را بالا می‌برد.